Connect with us

ادب

مزار!

Published

on

کور په کور او کلي په کلي به ګرځېدمه او د خدای په نامه به مې څه غوښتل.
چا به یو موټی ناپاکه غله راکړه او چا به سوې ډوډۍ راکوله، ډېرو کورونو به ځواب راکاوه او ځینو به په دروازه کې هم نه پرېښودم.
څو ورځې د یوه او بل له درګاه نه وږی او بېنوا راغلم.
هیچا هیڅ رانکړه، له ټولو خلکو نه مې زړه بد شو، دنیا ته مې په کرکه وکتل، خدای ته مې رجوع وکړه او په دغې کوټنۍ (قبر) کې پرېوتم.
هغه چې زه به یې په دروازه کې چا نه پرېښودم اوس ما ته لاس په نامه ولاړ وي، له ما نه څه غواړوي.
زما په نامه زما کوټنۍ ته هر څه راوړي او د خدای په نامه خوارانو او غریبانو ته سوې مړۍ هم نه ورکوي.

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *